De vooruitgang van de medische wetenschap heeft heel wat nieuwe mogelijkheden doen ontstaan voor het levensbegin. Uiteraard betekent dit voor veel mensen een hele verbetering. Onvruchtbare koppels, bijvoorbeeld, zien hun kinderwens in vervulling gaan. Zeer vroeg geboren baby’s kunnen nu toch vaak een gezond leven leiden.
Deze vooruitgang stelt ons echter ook voor enkele ethische vragen over de mogelijke neveneffecten en eventuele grenzen.
Hoe ver mag men gaan in de maakbaarheid van baby’s en in het vooraf bepalen van hun kenmerken?
Welke testen en onderzoeken mag men doen tijdens een zwangerschap en bij welke symptomen is abortus aanvaardbaar?
Wat als de baby met een handicap of een ernstige afwijking wordt geboren? Is de wetgeving rond abortus, na bijna 20 jaar, nog voldoende?
ethiek - stelling # 18
De chronis zieken zouden een hoger inkomen moeten hebben zoals beschreven in de universele verklaringen van de rechten van de mens. Vandaag is hun inkomen beneden de armoedegrens. Armoe maakt de mens nog zieker dan hij al is. Artikel 25 paragraaf 1, van de universele verklaring van de rechten van de mens zegt: Eén ieder heeft recht op een levensstandaard die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin. Waaronder begrepen, voeding, kledij, huisvesting en geneeskundige verzorging en de nodige sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan bestaansmiddellen ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van zijn wil.
Stelling van: Tony Verbeeck
